Zeegroenten groeien in gebieden die onder invloed van eb en vloed staan en werden altijd door de plaatselijke bevolking in het wild geplukt en gegeten. Eenmaal geïntroduceerd bij een groter publiek werd het telen en verhandelen van diverse soorten interessant en tegenwoordig zijn zeegroenten gedurende het seizoen vanuit Nederland en gedurende onze wintermaanden vanuit diverse exportlanden verkrijgbaar. Zeekraal en Lamsoor zijn het bekendst.

Zeekraal wordt vaak zeealg genoemd, maar het is een stengelgroente. Alleen de jonge plantjes zijn, gekookt of rauw, eetbaar. De smaak is zoutig en de combinatie met visgerechten ligt voor de hand.

Lamsoor, ook wel zeeaster genoemd, is een bladgroente, die eveneens jong gegeten moet worden. Over hoe de groente aan zijn naam gekomen is, gaan diverse verhalen maar de vorm lijkt in ieder geval op een lamsoor. Lamsoor gaat prima met mosselen en oesters.

Heel veel soorten zeewieren kun je eten en ze zijn nog lekker ook! En heel erg gezond! De bekendste zeewier om te eten is nori. Het zwarte lapje zeewier dat vaak om sushi zit. Tot in het begin van de vorige eeuw vormden sommige soorten zeewieren als dulse en Iers mos ook in Europese landen zoals Ierland, Schotland en Bretagne een regelmatig onderdeel van het menu. Het Ierse "laver bread" is een bekende delicatesse. Zeewieren bevatten koolhydraten, eiwitten en vitaminen (vit A, B-complex, C) en vooral heel veel mineralen en sporenelementen. Daarom kunnen zeegroenten een zeer welkome aanvulling op het Westerse dieet vormen.

Doordat deze planten dagelijks in aanraking komen met zeewater, en dit dus ook opnemen, hebben ze een hoog zoutgehalte. Verder zijn zowel zeekraal als lamsoor rijk aan calcium en ijzer.

Zeegroenten zijn niet meer weg te denken uit het horeca assortiment. Bud Holland speelt hierop in en biedt regelmatige aankomsten uit de meest actuele productielanden aan.